Państwo Y mają od wielu lat problem z brakiem pożycia seksualnego. Anna od wielu lat nie ma ochoty na seks. Andrzej ma wysokie libido i nalega na kontakty seksualne. Czasami do nich dochodzi, ale Anna traktuje je jak przykry obowiązek, nie odczuwa przyjemności i zmusza się, aby sprawić mężowi zadowolenie. Mimo tego, Andrzej wymaga od niej seksu, szczególnie uważa, że powinna zaspokajać go oralnie. Anna realizuje potrzeby męża, mimo iż czuje do seksu coraz większą niechęć, a do siebie obrzydzenie. Jest przekonana jednak, że to z nią jest coś nie tak, że brak libido dyskwalifikuje ją jako kobietę. Podejmowała wiele prób terapii seksuologicznej – bez rezultatu. Anna nie widzi związku pomiędzy wycofaniem z relacji z mężem w ogóle, a jej niechęcią do seksu.

Odsunięcie od męża w dużym stopniu wiąże się z kolei z jego agresją słowną, ciągłą krytyką i pretensjami. Anna od lat boi się rozmawiać z mężem, chce w ten sposób uniknąć kłótni jednocześnie coraz bardziej zamykając się na kontakt z nim, również seksualny. Im bardziej ona się oddala, tym bardziej Andrzej nalega na seks, wymusza go lub czasem pod wpływem alkoholu zrywa z niej ubranie i gwałci ją. Anna sytuacji w związku nie widzi w kategoriach przemocy, jest przekonana, że to z nią jest „coś nie tak”. Bycie ofiarą i brak szukania drogi wyjścia z takiej relacji, stał się trwałym sposobem jej przystosowania do patologicznej sytuacji.

Przemocą seksualną w związku jest:

  • Wymuszanie seksu wbrew woli partnera
  • Wywieranie presji, aby partner realizował nasze fantazje seksualne
  • Zmuszanie do oglądania pornografii
  • Nie informowanie partnera, że jest się zarażonym chorobą weneryczną lub HIV
  • Zmuszanie do zaniechania stosowania środków antykoncepcyjnych lub oszukiwanie, że się ich używa
  • Wywoływanie poczucia winy jeśli partner odmawia seksu
  • Wyzwiska
  • Drwienie
  • Krytykowanie wyglądu
  • Uwodzenie innych osób w obecności partnera
  • Zdrada

Przemoc seksualna w związku jest tematem wstydliwym – ofiary nie mówią o niej bliskim, a tym bardziej nie zgłaszają problemu odpowiednim służbom. Podobnie jak Anna: tolerują przemoc, uczą się bezradności coraz bardziej wchodzą w rolę ofiary.

Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej w swoim raporcie na temat przemocy seksualnej wobec kobiet podaje, że w Polsce niecałe 20 % kobiet doświadcza przemocy o tym charakterze ze strony partnera. Wypadamy całkiem nieźle na tle innych krajów UE, ale to dlatego, że w Polsce przemoc, a szczególnie przemoc seksualna, jest tematem tabu. Niezgłaszanie przemocy bardzo silnie wiąże się z wieloma stereotypowymi przekonaniami na ten temat:

„Żona powinna zaspokajać potrzeby męża”
„Seks jest obowiązkiem małżeńskim”

Dodatkowo istotny jest wpływ pornografii, która kształtuje nierealistyczne oczekiwania mężczyzn w zakresie tego, jak seks w związku powinien wyglądać. Andrzej oczekuje, że Anna będzie zawsze dostępna i gotowa na seks, tak jak kobiety, które wynajmuje do zaspokajania swoich fantazji w sieci. Nie pyta żonę o jej potrzeby, czy samopoczucie. Narasta w nim frustracja z powodu wycofania się żony z relacji seksualnej i jej bierności, nie widzi jednak swojego udziału w trwającej między nimi dynamice. Podczas terapii dowiaduje się, że stosuje przemoc i jest uzależniony od pornografii. Anna dzięki nazwaniu tej sytuacji przestaje ciągle czuć się winna i zaczyna stawiać mężowi granice. Andrzej zostaje skierowany na terapię indywidualną.